حالت TUN در Clash: اصول کار و روش فعالسازی
فهرست مطلب
حالت TUN راهحل mihomo برای همان دسته از برنامههایی است که پروکسی سیستمی را نادیده میگیرند. بهجای اینکه از برنامهها بخواهد ترافیک را داوطلبانه به یک پورت محلی بفرستند، یک کارت شبکه مجازی در سیستم میسازد و مسیر پیشفرض شبکه را به سمت خودش میکشد. از آن لحظه، هر بستهای که از دستگاه خارج میشود از هسته عبور میکند، چه برنامه بخواهد و چه نخواهد.
همین قدرت، بهایی هم دارد: TUN در لایه شبکه کار میکند و برای ساختن کارت مجازی و تغییر جدول مسیریابی به دسترسی بالاتری نیاز دارد. در ادامه اصل کارش، موارد استفاده واقعی، پیشنیازهای دسترسی، روش فعالسازی در Clash Verge Rev، وضعیت اندروید و مشکلاتی که بیشتر از همه گزارش میشوند را مرور میکنیم.
TUN چطور کار میکند
وقتی حالت TUN روشن میشود، هسته یک رابط شبکه مجازی در سیستمعامل ایجاد میکند و جدول مسیریابی طوری تنظیم میشود که ترافیک خروجی به آن رابط برود. mihomo بستههای خام را در آنجا تحویل میگیرد، آنها را به اتصالهای قابل فهم تبدیل میکند و بعد همان قواعد همیشگی را رویشان اعمال میکند.
تفاوت بنیادی با پروکسی سیستمی در همین نقطه است: پروکسی سیستمی یک اعلان است که برنامهها میتوانند نادیده بگیرند، اما TUN در لایهای پایینتر از تصمیم برنامهها مینشیند. هیچ برنامهای نمیتواند «تصمیم بگیرد» از کارت شبکه استفاده نکند.
چه زمانی واقعاً به TUN نیاز دارید
- برنامهای که تنظیم پروکسی سیستم را نمیخواند و راهی برای پیکربندی دستی پروکسی ندارد.
- بازیها و نرمافزارهایی که به ترافیک UDP تکیه دارند.
- ابزارهای خط فرمان و محیطهای توسعهای که نمیخواهید برای هرکدام متغیر محیطی جدا تنظیم کنید.
- ماشینهای مجازی، کانتینرها یا هر چیزی که ترافیکش از مسیرهای غیرمعمول خارج میشود.
اگر هیچکدام از اینها مشکل شما نیست، لازم نیست سراغش بروید. برای مرور وب، پروکسی سیستمی سبکتر و کمدردسرتر است و عیبیابیاش هم سادهتر.
پیشنیازهای دسترسی
ساختن کارت شبکه مجازی کاری در سطح سیستم است و بدون مجوز انجام نمیشود. جزئیات بسته به سیستمعامل فرق میکند:
- Windows: کلاینت معمولاً یک سرویس سیستمی نصب میکند تا هسته بتواند با دسترسی لازم اجرا شود؛ گاهی هم اجرای برنامه با دسترسی مدیر لازم است. بدون این مرحله، کلید TUN روشن میشود اما اتصالی برقرار نمیشود.
- macOS: اولین بار پنجرهای برای وارد کردن رمز عبور کاربر ظاهر میشود تا مؤلفه لازم با دسترسی بالاتر نصب شود.
- Linux: بسته به توزیع، یا برنامه دسترسی لازم را درخواست میکند یا باید مجوزهای مربوط به رابط شبکه به فایل اجرایی داده شود.
توجه: اگر با هشدارهای امنیتی سیستم روبهرو شدید، آنها بیربط نیستند — نرمافزاری که کارت شبکه میسازد واقعاً دسترسی حساسی میگیرد. فقط از کلاینتهای متنبازی که از منبع معتبر گرفتهاید این اجازه را بدهید.
فعال کردن TUN در Clash Verge Rev
- ابتدا مطمئن شوید یک پروفایل فعال دارید و اتصال با پروکسی سیستمی کار میکند؛ بدون این، عیبیابی TUN بسیار سختتر میشود.
- به صفحه تنظیمات بروید و بخش مربوط به سرویس سیستمی را پیدا کنید. اگر سرویس نصب نشده، گزینه نصب را بزنید و درخواست دسترسی را تأیید کنید.
- پس از فعال شدن سرویس، کلید TUN را روشن کنید.
- پروکسی سیستمی را خاموش کنید؛ نگه داشتن همزمان هر دو لازم نیست و فقط عیبیابی را پیچیده میکند.
- اتصال را با باز کردن یک صفحه وب و سپس یک ابزار خط فرمان بدون تنظیم پروکسی آزمایش کنید. اگر هر دو کار کردند، TUN درست نشسته است.
نام و جای دقیق این گزینهها ممکن است در نسخههای مختلف کمی متفاوت باشد، اما ترتیب کار همین است: اول سرویس، بعد کلید TUN. نسخه فعلی برنامه در مرکز دانلود در دسترس است.
اندروید: همان مفهوم با نام دیگر
روی اندروید نیازی به تنظیم جداگانه ندارید. وقتی در Clash Meta for Android یا FlClash اتصال را روشن میکنید و مجوز VPN را تأیید میکنید، سیستمعامل دقیقاً همین کار را انجام میدهد: ترافیک دستگاه را به برنامه میسپارد. به همین دلیل روی موبایل عملاً همیشه در حالتی معادل TUN هستید و بحث پروکسی سیستمی مطرح نیست.
مشکلات رایج و روش خاموش کردن
- بعد از روشن کردن TUN اینترنت قطع میشود: متداولترین علت، بخش DNS است. مطمئن شوید حلکننده داخلی فعال است و مقادیر منطقی دارد؛ جزئیات را در راهنمای تنظیمات DNS ببینید.
- تداخل با نرمافزارهای VPN دیگر: دو برنامه که همزمان مسیر پیشفرض را تغییر میدهند به نتیجهای غیرقابل پیشبینی میرسند. پیش از آزمایش، بقیه کلاینتهای VPN را کاملاً ببندید.
- کلید روشن میشود ولی چیزی تغییر نمیکند: معمولاً سرویس سیستمی نصب نشده یا اجرا نمیشود. لاگ برنامه اولین جایی است که باید نگاه کنید.
- دسترسی به دستگاههای شبکه محلی از بین میرود: قواعد مربوط به محدودههای خصوصی را در پیکربندی بررسی کنید تا آن ترافیک مستقیم بماند.
خاموش کردنش هم بهسادگی روشن کردن است: کلید TUN را ببندید تا کارت مجازی برداشته و مسیر پیشفرض به حالت عادی برگردد. اگر برنامه ناگهانی بسته شد و شبکه عجیب رفتار کرد، یک بار کلاینت را باز و بسته کنید تا وضعیت شبکه پاکسازی شود. برای اینکه ببینید کدام حالت برای کار روزمره شما منطقیتر است، مقایسه TUN و پروکسی سیستمی جمعبندی روشنی به دست میدهد.