نصب و راهاندازی Clash Verge Rev در ویندوز
فهرست مطلب
Clash Verge Rev یک کلاینت گرافیکی متنباز است که روی Tauri ساخته شده و هسته mihomo را درون خود دارد. برای کاربران ویندوز، این عملاً جانشین امروزی کلاینتهای قدیمی خانواده Clash است: نصب ساده، رابط کاربری تمیز و بدون نیاز به دانلود جداگانه هسته.
در این آموزش نصب Clash Verge Rev روی ویندوز را از دانلود فایل تا اولین اتصال موفق دنبال میکنیم و در پایان به تنظیمات اختیاری مانند اجرای خودکار و حالت سرویس میرسیم که برای فعال کردن TUN لازم است.
کدام فایل را دانلود کنید
ویندوز 10 و 11 روی رایانههای معمول، 64 بیتی با معماری x64 هستند؛ بنابراین نصبکننده x64 گزینه درست است. نسخهای که در مرکز دانلود بخش ویندوز ارائه شده 2.5.2 است.
برای اطمینان از نوع سیستم، به Settings و سپس System و About بروید و مقدار System type را ببینید. اگر رایانه شما از دسته دستگاههای ویندوزی مبتنی بر ARM است، بسته x64 گزینه مناسبی نیست.
مراحل نصب
- فایل نصبکننده را دانلود کنید و روی آن دوبار کلیک کنید.
- اگر ویندوز درباره اجرای برنامه پرسید، اجازه اجرا بدهید.
- مسیر نصب را بپذیرید یا پوشه دلخواه خود را انتخاب کنید.
- مراحل را تا پایان ادامه دهید و پس از اتمام، برنامه را اجرا کنید.
نصب معمولاً چند ثانیه بیشتر طول نمیکشد و نیازی به نصب جداگانه هسته mihomo ندارید.
هشدار SmartScreen و معنی آن
هنگام اجرای نصبکننده ممکن است پنجره آبی SmartScreen ظاهر شود و بگوید ناشر برنامه ناشناخته است. علت این پیام ساده است: امضای کد تجاری هزینه دارد و بسیاری از پروژههای متنباز آن را تهیه نمیکنند، ضمن اینکه نرمافزارهای مرتبط با شبکه ذاتاً بیشتر مورد سوءظن قرار میگیرند.
برای ادامه، روی More info کلیک کنید و سپس Run anyway را بزنید. اگر آنتیویروس فایل را قرنطینه کرد یا نصب نیمهکاره ماند، راهنمای هشدارهای امنیتی ویندوز روش بازیابی فایل و افزودن استثنا را توضیح داده است.
هشدار: هرگز برای نصب یک برنامه، کل محافظت سیستم را خاموش نکنید. افزودن استثنای مسیرمحور برای پوشه برنامه، راهحل هدفمندتر و امنتری است.
نگاهی به رابط برنامه در اولین اجرا
پس از اجرا، چند صفحه اصلی خواهید دید که کار روزمره شما در همانها انجام میشود:
- پروفایلها: محل واردکردن لینک اشتراک و بهروزرسانی آن.
- پراکسیها: فهرست گروهها و سرورها، همراه با دکمه تست تأخیر.
- اتصالها: نمایش زنده اتصالهای در جریان و قانونی که هرکدام با آن مطابقت پیدا کردهاند.
- تنظیمات: کلیدهای پراکسی سیستمی، TUN، اجرای خودکار و حالت سرویس.
این توضیح بر اساس نسخه فعلی نوشته شده و ممکن است نام یا جای بعضی بخشها در نسخههای بعدی کمی تغییر کند.
از اشتراک تا اولین اتصال
- به صفحه پروفایلها بروید و لینک اشتراک خود را در کادر مربوطه جایگذاری کنید.
- پس از دریافت، روی پروفایل کلیک کنید تا فعال شود.
- به صفحه پراکسیها بروید و تست تأخیر را اجرا کنید.
- سروری با تأخیر پایین انتخاب کنید.
- در تنظیمات، کلید پراکسی سیستمی را روشن کنید.
- یک سایت خارجی را در مرورگر باز کنید تا از برقراری اتصال مطمئن شوید.
اگر واردکردن اشتراک با خطا مواجه شد، جزئیات بیشتر و مسیر رفع مشکل در راهنمای واردکردن اشتراک آمده است.
تنظیمات اختیاری که ارزش فعال کردن دارند
دو تنظیم برای استفاده روزمره مفیدند. اول اجرای خودکار هنگام روشن شدن ویندوز، تا لازم نباشد هر بار برنامه را دستی باز کنید. دوم حالت سرویس، که یک سرویس ویندوزی با دسترسی بالاتر نصب میکند و پیشنیاز فعال شدن TUN است.
حالت TUN با ساخت یک کارت شبکه مجازی، تمام ترافیک IP سیستم را در لایه شبکه در دست میگیرد؛ یعنی برنامههایی که پراکسی سیستمی را نادیده میگیرند هم پوشش داده میشوند. طرز کار و شرایط آن را در آموزش حالت TUN شرح دادهایم.
توجه: شماره پورت ترکیبی محلی را میتوانید در تنظیمات ببینید (مقادیر رایج 7890 یا 7897 هستند). اگر برنامه دیگری همان پورت را اشغال کرده باشد، هسته اجرا نمیشود و کافی است پورت را تغییر دهید.
اگر برنامه بالا نیامد
رایجترین علت باز نشدن پنجره پس از نصب، نبود اجزای WebView2 روی سیستم است؛ رابط کاربری برنامه به آن تکیه میکند. این اجزا در ویندوز 11 و بیشتر نصبهای بهروز ویندوز 10 از پیش موجودند و در غیر این صورت میتوانید نصبکننده رسمی آن را از وبسایت مایکروسافت تهیه کنید.
علت دوم، مسدود شدن فایل توسط آنتیویروس است. در این حالت ابتدا تاریخچه محافظت را بررسی کنید، فایل را بازیابی و سپس مسیر برنامه را به فهرست استثناها اضافه کنید.